Noordje naar Selfie van de Ziel

In de tentoonstelling Selfie van de Ziel waren verschillende installaties te zien van vijf kunstenaars, elk met een eigen kijk op identiteit en zelfbeeld. We begonnen bij het werk van Kjell van Norel. Zijn installatie bestond uit afbeeldingen, persoonlijke voorwerpen en een spiegelkamer. Het werk was gebaseerd op belangrijke gebeurtenissen en ervaringen uit zijn jeugd, momenten die hem hebben gevormd tot wie hij nu is.
Na het bekijken van zijn installatie kregen de kinderen een kleine schrijfopdracht: ze mochten een kort verhaaltje maken over een gebeurtenis of ervaring die invloed heeft gehad op hun eigen leven. Mooi om te zien hoe open en eerlijk er werd geschreven, en hoe ieder verhaal weer helemaal anders was.

Daarna was het tijd voor een speelse kijkopdracht bij het werk van Lies Aris: hoeveel figuren konden we ontdekken in haar installatie? Er werd aandachtig gekeken, geteld en overlegd. Sommige figuren waren meteen zichtbaar, andere goed verstopt.

De installatie van Francesco Zorzi maakte veel indruk en voelde zelfs een beetje spannend. In het midden van het werk bevond zich een spiegel. Wie erin keek, zag niet alleen zichzelf, maar ook de mensen om zich heen. Daarmee liet Zorzi zien dat we nooit helemaal op onszelf staan. We zijn altijd verbonden met anderen, of we dat nu direct zien of niet.

De schilderijen van Ossa Kierkegaard werden aandachtig onder de loep genomen. De kinderen zagen meteen hoeveel lagen verf over en door elkaar waren aangebracht. Dat zorgde niet alleen voor diepte in het beeld, maar ook voor mooie gesprekken. We spraken over hoe je als mens ook uit verschillende lagen bestaat. Sommige kinderen vertelden dat ze heel boos kunnen worden als een broer of zus iets vervelends doet, maar dat ze zich net zo snel weer blij voelen wanneer ze samen lachen of denken aan fijne herinneringen. Net als in de schilderijen kunnen meerdere gevoelens naast elkaar bestaan.

Daarna kwamen we bij het indrukwekkende werk van Fabien Gruau: een grote zwart-witte boot die aan het plafond hing, bedekt met spiegels. Door eromheen te lopen ontdekten de kinderen dat het werk steeds veranderde. Vanuit een bepaalde hoek leek het zelfs alsof de soldaten op de boot niet meer tegen elkaar vochten, maar tegen zichzelf. Een verrassende ontdekking! Op een grote wand had Gruau bovendien een soort mindmap gemaakt, waarin hij met tekst en beeld op zoek ging naar zijn ziel. Geïnspireerd hierdoor maakten de kinderen hun eigen mindmap, waarin ze tekenden en opschreven wie zij zijn.

De laatste kunstenaar die we bekeken was Mack, met zijn coole ‘glow in the dark’-tekeningen als selfie van de ziel. In het halfdonker kwamen de werken echt tot leven.

Tot slot bewonderden we de prachtige werken van de jongerengroep van Noordjes Kunstacademie. In de ruimte hingen drie grote doeken, gemaakt in samenwerking met docent Nanna. Aan de wanden waren tekeningen, schetsen en schilderijen te zien, en er stonden gebeeldhouwde monsters van foam. Wat een talent!

Na het bezoeken van beide tentoonstellingen was het tijd om te lunchen en terug te reizen naar Kazerne Z vol inspiratie en nieuwe ideeën.

Terug bij Noordje was het tijd om de maskers verder af te maken. Er werd enthousiast en geconcentreerd gewerkt met verf, veren en plastic balletjes die veranderden in vrolijke clownsneuzen. Langzaam kwamen de meest uiteenlopende creaties tevoorschijn: van stoere duivels tot schattige eenhoorns, elk masker met een eigen karakter.

Het was een inspirerende dag vol bijzondere kunstwerken en mooie gesprekken met de kinderen over wie je bent, wat je voelt en hoe je dat kunt verbeelden.

Dank aan NDSM-FUSE voor de gastvrijheid, aan alle kinderen die mee waren voor hun openheid en creativiteit, en natuurlijk aan onze fantastische vrijwilligers: Miek, Ellie en Avesta.